Sommige wegen kruisen woestijnen, maar elk biedt een heel andere ervaring. Dit is wat reizigers echt kunnen verwachten onderweg.
Verenigde Staten – U.S. Route 50 (Nevada)
U.S. Route 50 kruist kleine bergketens en droge bekkens, niet eindeloze zand. Je rijdt door lange lege valleien en bereikt dan kleine steden elke 100–150 km. Tankstops zijn beperkt maar voorspelbaar. De weg is geplaveid, recht en gemakkelijk te berijden. Verwacht stilte, uitgestrekte luchten en klassieke Amerikaanse motels langs de weg.
Australië – Stuart Highway
De Stuart Highway is een snelle, geplaveide weg met zeer lange stukken zonder voorzieningen. Wegtrains zijn gewoon. De hitte is intens in de zomer en wilde dieren steken vaak 's nachts over. Verwacht rode grond, vlak land en sterk zonlicht. Deze weg voelt afgelegen, maar is goed onderhouden.
Chili – Atacama woestijnwegen
Wegen in de Atacama woestijn zijn meestal geplaveid en in goede staat. De uitdaging is niet het rijden, maar de hoogte en droogte. Je passeert zoutvlakten, vulkanische landschappen en mijngebieden. Dagen zijn helder en licht, nachten zijn koud. Voorzieningen zijn gecentreerd rond steden zoals San Pedro de Atacama.
Mongolië – Gobi woestijnsporen
In de Gobi woestijn zijn veel routes zandwegen, geen echte wegen. GPS is vaak nuttiger dan verkeersborden. Je kunt uren rijden zonder een gebouw te zien. Verwacht ruwe oppervlakken, rivieroversteken en plotselinge weersveranderingen. Dit is zelfstandig reizen.
Noord-Afrika – Sahara woestijnwegen
Sahara wegen zijn geplaveid bij steden en oases, vooral in Marokko en Tunesië. Daartussen kan het verkeer zeer licht zijn. Je rijdt vaker over grindvlakten dan over duinen. Verwacht militaire controleposten, sterke hitte en lange rechte stukken. Begeleide reizen zijn gewoon buiten de hoofdroutes.